Aankomende Events

Caorle (Italië) 13 en 14  mei 2006

Eindelijk was het dan zover, 12 mei 2006, de vertrekdatum van de deelnemers voor Italië, en natuurlijk niet te vergeten de begeleiders. Om 14.00u verzamelen bij de Dojo. Wim en ik (even voorstellen de ouders van Angelo Kerkhof) hadden eerder die dag de bus bij de familie Heezen opgehaald die we mochten gebruiken om naar het vliegveld in Charleroi te reizen. Langs deze weg willen wij hen nogmaals bedanken daarvoor.

De Fam.Heezen (Thijs, Petra, Oma en deelnemer Carlo) waren een dag van te voren al naar Italië afgereisd. Zij gingen nog een dag naar Venetië met oma. Iedereen was keurig op tijd bij de Dojo.

Ik zal de busreizigers even voorstellen, natuurlijk onze Sensei, Fatima en Siham. Wim, ik en Angelo, Hakan en zoon Atilla en Nathan. Bij de Dojo was iedereen nog wat stilletjes over wat er de komende dagen zou gaan gebeuren. Hakan en Atilla namen afscheid van moeder, Nathan van zijn moeder en Appie was zijn koffer nog aan het pakken.

Om 10 voor half drie vertrokken we richting Charleroi. Eenmaal op weg naar Antwerpen ging ik hun uitleggen waar de bus op lang parkeren kwam te staan. Ik had dus een plek gereserveerd in Zaventhem terwijl we in Charleroi moesten zijn. (Ik kan verder organiseren denk ik wel vergeten.) De rest van de trip verliep trouwens prima. Toen we in Charleroi aankwamen ontmoeten we onze laatste reisgenoten de Fam. Driesen. Ger, Emeralda, Floris en Iskander. Het gezelschap was compleet.

Het vliegtuig vertrok iets voor de tijd,en na een heerlijk rustige vlucht met Ryanair stuntende om 20.30u in Italië. Om 21.00u zijn we bij Hertz  de huurauto's op gaan halen en met navigatiesysteem (helder ogenblik van mij om die mee te nemen) naar Hotel Al Capitano in Caorle gereden. Om 10.30u arriveerden we daar. Na het inchecken is de Fam. Driesen naar bed gegaan en is de rest van ons verderop nog even een pizza gaan eten.

Dag 2
(dag van de kata deelnemers)
We hadden om 8.00u afgesproken in de lobby van het hotel, waar we nu ook weer verenigd werden met de Fam. Heezen. Na een verslag over hoe de reis was geweest zijn we gezamelijk gaan ontbijten en met z'n allen naar de sporthal gereden. Nou de sfeer en drukte die daar hing kan ik onmogelijk beschrijven, maar neem maar van mij aan dat die geweldig was.
Sensei Appie was onze eerste voor deelname. Als 1ste kata liep hij de goyu-siho sho en als 2de kata de unsu. In totaal werd hij 4de. Goed gedaan Sensei. Toen waren later op de dag Nathan en Fatima aan de beurt.

Fatima had veel Iranese deelnemers in haar poule,en die waren verschrikkelijk goed,maar ze wist met 2 juweeltjes van kata’s toch een 5de plaats te behalen. Nathan was zoals gewoonlijk ook weer heel sterk maar ondanks een mooie kanku-dai en als 2de de kanku-sho kwam hij niet verder dan een 10de plaats.

Om 16.00u zijn we terug naar het hotel gegaan, daar hebben we ons opgefrist en zijn toen met z'n allen langs de zee gaan wandelen. Onze jeugd had nog energie over om met een aantal Italianen langs de zee te joggen en natuurlijk kata’s te oefenen.

Daarna zijn we met gezamelijk gaan eten bij een restaurant in de winkelstraat, waar we met z'n allen verrast werden dat dit etentje werd getrakteerd door de Fam.Heezen en Sensei Appie. (Bedankt namens ons allemaal!) Na het eten hebben we even wat gelopen en zijn toen allemaal naar de kamers geslenterd behalve de Sensei, Thijs en Wim die hebben met z'n drieën nog wat zitten pimpelen.

Dag 3
(de dag dat de prijzen binnengehaald moesten worden)
Dag 3 was ook een druk programma namelijk nog kata's, kumite en team kata. Ik moet eerlijk zijn dat ik deze dag niet iedereen gezien heb, omdat ik wat problemen had  met het feit dat ons Angelo 13 jaar moest zijn om aan kumite deel te kunnen nemen, maar dankzij onze Sensei zijn overredingskracht mocht hij toch mee doen. De eerste ronde kwam hij netjes door, maar in de tweede ronde moest hij in de jongen uit Iran toch zijn meerdere kennen.

Siham heeft in die tijd haar kata’s gelopen en Florian ook. Siham is 4de geworden. Carlo had na 2 mooie kata’s ook een 4de plaats bemachtigd. Allemaal super gedaan maar we willen ook zichtbaar resultaat (medailles of zo).

Onze hoop is nu op Atilla gevestigd en, ja hoor, na 2 prachtige kata’s een prachtig resultaat: 2de. Atilla, hartelijk gefeliciteerd! Daarna moest het team nog lopen en zonder enige training liepen ze daar met de 3de plaats weg. Proficiat Siham, Carlo en Atilla. We waren vrij vroeg klaar alleen Fatima heel lang op haar deelname aan kumite moeten wachten. Fatima doorstond haar eerste ronde ook goed maar in de 2de ronde was het ook voor haar gedaan. Och, volgend jaar beter, toch? We weten nu wat er te halen is, dus kunnen we ons ook beter voorbereiden. Dat noemen ze dus ervaring opdoen en dat hebben we gedaan. Prima resultaat dus. Niemand neemt ons nog de sfeer, vriendschap, teamgeest en ervaring van deze mooie wedstrijden af.

Alle deelnemers kregen toch nog een aandenken mee naar huis in de vorm van een T-shirt een pet en een poster. Na de wedstrijden hebben we afscheid van de Fam. Heezen genomen die gingen een dag eerder dan wij naar huis. De jonge deelnemers zijn nog even naar een opblaaspretpark geweest met Iskander (inmiddels de lieveling ven iedereen). De sfeer onderling was dan ook helemaal perfect.

We zijn om 18.00u de kinderen tegemoet gelopen om nog ergens in het oude haventje wat te gaan eten. Onder het lopen hebben we nog wat geshopt voor moederdag en heeft Sensei Appie ons versteld doen staan wat een enorme hoeveelheid ijs iemand op kan in 2 uurtjes (yoghurtijs met kersen). Dus als je iets gedaan moet hebben!!!!!!!!!!!! In die wandeling werden we ook overvallen door onze 1ste en enige regenbui.

Na het eten zijn we nog even naar een gamepaleis geweest waar iedereen nog even gespeeld heeft. Daarna terug naar het hotel gegaan om onze tassen voor de terugreis in te pakken.

De terugreis is een kopie van de heenreis oftewel alles ging perfect. Alleen was het op de heenreis nog wat stilletjes nu dus niet meer. We hebben nog een afscheidsdiner genoten bij de Mc Donalds in Veldhoven en vandaar uit is iedereen naar huis gebracht of opgehaald.

Bij deze wil ik nog iedereen even bedanken voor dit onvergetelijke weekend.

Vriendelijke groetjes van een onervaren verslagschrijver

P.S. Na het hele wedstrijdgebeuren kwamen we er thuis via internet achter dat er in het totaal 1960 deelnemers uit 12 landen hebben deelgenomen. Ik hoop volgend jaar weer van de partij te zijn,ook als coach.