Aankomende Events

Scheidsrechterscursus In Rayon Zuid-Nederland: Soep met vlaggen.

Sport en regels.
Karate is van oorsprong een vorm van zelfverdediging met als doel de tegenstander uit te schakelen. Inmiddels heeft het karate  zich ontwikkeld  tot een serieuze sport die wereldwijd door  vele duizenden karateka’s - van jong tot oud – met plezier wordt beoefend. En zoals bij iedere sport  zijn er spelregels. Aan de scheidsrechter de schone taak om toe te zien op  de naleving van die spelregels.
Scheidsrechters maken de sport mogelijk. En dat laatste wordt overigens vaak vergeten door de gemiddelde sporter, coach of teambegeleider. Toch lieten vijfentwintig vrijwilligers in het Rayon Zuid-Nederland zich er niet van weerhouden om 6 november jl. een scheidsrechterscursus te volgen. Een verslag van dit dagje praktische regelgeving.

De klas.
De ervaren rotten in het scheidsrechtervak Rob Bos, Con Voermans en Richard Gayet waren opgetrommeld om als docenten op te treden. Keurig op tijd kwamen zij op hun vrije zaterdag naar de dojo van Budosporten Elhatri in Eindhoven.  In vol tenue en met een vriendelijke lach ontvingen zij de  vijfentwintig  enthousiaste vrijwilligers.
De groep vrijwilligers bestond uit een  bont gezelschap van enerzijds scheidsrechters die strak in het pak voorzien van logo en stropdas even “op herhaling” kwamen en anderzijds uit enkele geïnteresseerde starters.
Deze starters werden al snel steeds stiller van de regelgeving die in korte tijd over hen werd uitgestort. Goed, er was vooraf duidelijk gevraagd om  de reglementen te bestuderen. Maar zoals bij iedere cursus, was men daar niet helemaal aan toegekomen.
Het kleine, overvolle leslokaal bevond zich in de dojo aan de rand van de tatami. Het voor vele herkenbare geluid van trappen en stoten op kussens ondersteund door een stevige kiai overstemde een enkele maal de instructie van de docenten. Maar dit droeg bij aan de juiste sfeer in de “klas”.

Kata.
De uitleg van Rob Bos over de regels van kata, was helder. In hoog tempo doorliep hij alle artikelen uit het reglement. Toch goed dat hij vooraf een samenvatting had gemaakt van alle belangrijke punten die spelen bij de beoordeling van een kata.
Regelmatig werd zijn verhaal onderbroken door vragen of opmerkingen. Ook werden toernooi-ervaringen tussen de deelnemers uitgewisseld. Nog net binnen de voor hem beschikbare tijd wist Rob dit onderdeel af te ronden.

Kumite.
De regelgeving voor kumite is complexer. Immers  de veiligheid binnen de sport staat voorop, terwijl het toch een vechtsport blijft.  Con Voermans  nam het woord, want dit is zonder twijfel zijn favoriete onderdeel. Bovendien combineert hij het sportieve uiterlijk van een stevige  karateka  met de  snelle babbel van Youp van ’t Hek;  Kortom, hij bracht leven in de brouwerij.
Con loodste ons door de regelgeving heen met enkele pakkende voorbeelden. Dat leverde uiteraard stevige discussies op. Om zijn standpunten in de discussie  kracht bij te zetten, koos Con ervoor om, in de toch al kleine ruimte, deze voorbeelden hoogst persoonlijk te demonstreren op enkele door hem aangewezen vrijwilligers. Deze vrijwilligers – net als Con gekleed in scheidsrechterstenue – werden enkele malen in slow motion tegen de grond gewerkt of getrakteerd op een welgeplaatste onreglementaire stoot of steek.
De vraag  of dat mag of niet mag, is dan al snel duidelijk, immers: “Iedere toevallige voorbijganger met in zijn ene hand een biertje en in zijn andere hand een hamburger ziet het verschil”, aldus Con. Aan het einde van zijn boeiende betoog waren slechts 6 glazen, 2 kopjes, 1 stoel en 1 bril gesneuveld…

Vlaggen.
Gastheer Appie Elhatri nodigde vervolgens de klas uit om naar de  tatami te komen, alwaar een aantal van zijn leerlingen demonstraties gaven van enkele kata’s.
Scheidsrechter  Richard Gayet nam de klas bij de hand bij de beoordeling van de kata’s.   Hoe beoordeel je een karateka wiens kata, die je niet (goed)  kent. Waar let je op? Denk aan standen, kime, alertheid, kijken, tempo. Iedereen kreeg de mogelijkheid om te  formuleren op basis waarvan je vindt dat de ene karateka beter was dan de andere.
Ook werden er twee eenvoudigere heian-kata’s gedemonstreerd. Op verzoek van Richard maakten de uitvoerende karateka’s daarin  expres enkele fouten. De kunst voor de klas was dus om deze fouten te herkennen. Niet echt eenvoudig als je bezig bent om ook op alle andere dingen te letten, als beginnend scheidsrechter.
Bij de kumite demonstratiepartijen konden  de deelnemers naar hartenlust als fukushin (hoekscheidsrechter)  vlaggen. En dan merk je echt hoe moeilijk het is om de net geleerde regels in praktijk te brengen. Richard benadrukte daarbij dat je alleen een oordeel kunt hebben over hetgeen je daadwerkelijk zelf gezien hebt. “Niet gezien? Dan geen oordeel”, aldus Richard.
Omdat het vlaggen niet echt lekker is gegaan, worden de vlagsignalen nog eens gezamenlijk in een kwartier doorgenomen. De deelnemers zwaaiden, alert zittend op een scheidsrechterstoeltje,  met de rode vlag in de ene hand en met de blauwe vlag in de andere. Richard Gayet gaf de commando’s en de klas gaf het bijbehorende  vlagsignaal. Toch lastig, dat Japans. 
Eindelijk lunchtijd:op naar de soep.

Examen.
Ter afsluiting van de bijeenkomst hebben een 6-tal deelnemers het theoretisch examen gedaan. Tussen de soep, vlaggen en de broodjes zijn de examens afgenomen. Natuurlijk is het nauwelijks mogelijk om alle recent geleerde Japanse termen op papier te reproduceren, maar  iedereen heeft zich er toch doorheen geslagen. Allen waren  geslaagd. Bravo! Nu het praktijkexamen nog op een regionaal toernooi.
De cursus geeft een boeiend inzicht in de andere zijde van het karate. Scheidsrechter zijn is echter  niet eenvoudig. Het vergt technische kennis, mensenkennis en besluitvaardigheid. Een bijzondere combinatie  van kennis  en vaardigheden. Fijn dat onze ervaren scheidsrechters deze kennis en kwaliteiten willen delen. Het was een leuke ervaring!