Aankomende Events

Senbon Geri 2012.

Opwarmen voor het nieuwe jaar.

Om kwart voor twaalf stond de zaal vol met gretige sporters. Klaar om de kerstkilo’s eraf te trainen, het doorzettingsvermogen te testen of te kijken of je het überhaupt nog vol houdt…..  De ondergetekende blijft zelfs volhouden dat ze gewoon voor de gezelligheid komt. 1000 trappen om het nieuwe jaar in te luiden. Inmiddels een ware traditie bij Sportschool El Hatri.

1000 trappen in het verleden…..

Toen ik er de eerste keer bij was, stonden er 25 man in de dojo aan het Pastor van Arsplein. De dojo was daarmee een heel eind vol. Na 200 trappen moesten alle ramen open om genoeg zuurstof binnen te krijgen. Vrieskou of niet. Desondanks besloegen altijd de spiegels. Dat was niet erg, we wilden onszelf met rode bezwete hoofdjes dan toch al niet meer zien. En ik weet ook nog dat de eerste thai-bokser mee deed. Als enige met een korte felrode broek en dito shirt tussen de witte karatepakken. Hij kreeg destijds extra applaus.

2012

De thaibokser heeft trend gezet. Nu stonden er niet alleen karateka’s,maar ook thai boksers en andere sporters van El Hatri klaar. Alles bij elkaar zo’n 90 man. Rond kwart voor twaalf begon iedereen zich een beetje warm te lopen. En tegen 12 uur was alles in gereedheid gebracht: de spieren waren warm, Nathan zat klaar met muziek en morele steun, de fotografen hadden de camera’s op scherp, 5 karateka’s stonden op het podium (de boksring) om ons door de trappen heen te tellen, Sensei had de volgorde voor de trappen vastgesteld en Jo zat aan de bar. Kortom, we konden beginnen.

De uitdaging.

We begonnen met een combinatie van hiza en maegeri. Sensei telde de eerste twintig, dan Sanela, dan Aagje, dan Patrick. Als Tanja als laatste ging tellen wist je dat er weer bijna een serie op zat. En dan was er tijd voor rust. Nou ja, rust….. Voor je armen is het ook Nieuwjaar, dus in de rust gingen we verder met stoten. Er volgende nog yoko geri’s, mawashi geri’s, ushiro geri’s en een combinatie van mae geri en ushiro geri. Als we het wat moeilijk kregen pepte Nathan ons op: “460 trappen gedaan, nog 540”.  Gerard (72) rechts van mij en een paar kinderen van 12 (waaronder Tommy en Farah) hielden het goed vol. Dus er was geen ruimte voor smoesjes voor mij of anderen om voortijdig af te haken. Dat deden we dan ook niet. En drie zweterige kwartiertjes later zaten de 1000 trappen erop. Maar er was nog geen tijd voor rust….. Eerst nog wat stoten en dan de cool-down. Langzaam zakte mijn hartslag terug naar een herkenbaar niveau en kreeg ik de gelegenheid om sluikse blikken te werpen op de inmiddels aangedragen sushi.

Groepsfoto

Uiteraard zijn de 1000-trappen-helden vastgelegd. We staan met een welgemeende kiai de op foto. We hebben de Sensei gefeliciteerd voor zijn 50^e verjaardag! 50….? Ja, echt wel. Iedereen had een bijdrage geleverd voor een cadeau. Sensei kreeg een scherm voor bij de bar waarop kan worden getoond wat er allemaal te koop is en een muntentelmachine. Daarna hebben we lang-zal-hij-leven gezongen. Toon houden zat er na 1000 trappen niet meer in, maar het was daarom niet minder gemeend.

Daar doen we het allemaal voor.

Dan de beloning: sake en de door Tanja gemaakte sushi. Zoals altijd erg lekker. Onder het eten van gelukskoekjes werd er nog even nagepraat. En langzaam gingen de eersten richting douche. Ik voelde me moe maar voldaan. En ik ben er zeker volgend jaar weer. Hopelijk sta jij er dan ook (weer)! Het is leuk, uitdagend en gezellig. Eigenlijk moet iedereen mee doen. Maar dan moet Tanja wel heel veel sushi maken.....

Benedicte,