Inloggen Registreer

Verslag Stage Sensei Marc Stevens 12-02-2012

PDFAfdrukkenE-mailadres

 

Basistraining groeit naar kumite 

 Op 12 februari 2012 reisde Marc Stevens weer naar Eindhoven af om drie stages te geven aan verschillende niveaus, oplopend van graad. Als ik binnenkom, hoor zijn stem al door de zaal galmen: "ichi, ni, san…" en ik realiseer me dat het wel eens een pittige training kan worden.

De les begint vrij rustig, met het oefenen van de Uke waza (blokkering en tegenaanval) en vervolgens de Geri waza (trap technieken), alles zowel links als rechts uitgevoerd. Het zijn in principe eenvoudige basisoefeningen, maar Stevens is niet tevreden. "Zondagskarate", zegt hij, "er zit geen kime in…" Hij doet een mae geri na en laat zijn been halverwege, zonder de techniek af te maken, naar beneden vallen. De stoot die er vervolgens achteraan komt, ziet er wat vreemd uit. "Dit zie ik in deze zaal teveel gebeuren", zegt hij en legt uit dat het belangrijk is om een trap goed af te maken en bij het neerzetten van je been je heup in te draaien voor de stoot. Zo gaat de stoot logisch uit de trap volgen en krijgt het automatisch ook kime. Dan doet hij de mae geri nog een keer, vol energie, met een duidelijke hiki ashi en gevolgd door een krachtige, natuurlijke stoot. Dit alles met heup en hara ondersteuning.

De les wordt vervolgd en elke verdediging en aanval wordt door Marc Stevens enthousiast aangekondigd. Het motiveert zoals hij dat doet en ik probeer, net als iedereen om me heen, alles eruit te halen wat erin zit. Dan is het tijd om het zelf te doen. Stevens zegt in een adem: "Als ik tel dan doen jullie: Age-uke-Gyaku-tsuki-Uchi-uke-Gyaku-tsuki-Soto-uke-Gyaku-tsuki-Gedan-barai-Gyaku-tsuki-Shuto-uke-Gyaku-nukite en een geri waza." Ik vraag me af hoe lang hij erop getraind heeft om die woorden zo razendsnel  en vloeiend achterelkaar uit te spreken. Maar tijd om na te denken heb ik niet, ik moet aan de slag.Om de kihon te verbeteren, is het belangrijk om te trainen met een partner. "Hierdoor groeit de basistraining naar kumite", zegt Stevens en we krijgen de volgende oefening:

1. aanval oi tsuki jodan: verdediging Age uke / Gyaku tsuki gevolgd door aanval oi tsuki chudan, verdediging Uchi uke / Gyaku tsuki.

2. aanval oi tsuki chudan, verdediging Uchi uke / Gyaku tsuki gevolgd door aanval oi tsuki chudan, verdediging Soto uke / Gyaku tsuki.

3. aanval oi tsuki chudan, verdediging Soto uke / Gyaku tsuki gevolgd door aanval oi tsuki jodan, verdediging Age uke / Gyaku tsuki.

De aanvaller schuift steeds naar achteren met Yori ashi, een aantal kleine verplaatsingen van ongeveer één voetlengte, totdat hij de juiste afstand bereikt heeft om opnieuw een aanval te doen. Bij de normale Kihon ippon kumite bepaalt de verdediger de afstand van de aanvaller, maar nu is het tegenovergesteld en zoekt de aanvaller zijn eigen afstand. Het is een goede oefening waarbij je zowel links als rechts blokt en dus ook zowel aan de binnen- als buitenzijde een tegenaanval doet. Aan de buitenzijde is het effectief om de ander vast te pakken, al heeft dat bij Uchi uke en Soto uke weinig zin. Door de herhaling kun je steeds op andere aspecten letten, zoals houding, aftand en (heup)beweging om uiteindelijk de technieken te doorgronden. Je leert voelen hoe je staat en merkt dat je techniek verbetert.

Uiteindelijk is er nog tijd voor Kata: Heian Sandan. We lopen de Kata een paar keer en Marc Stevens gaat in op een paar korte stukjes. Maar de tijd dringt en uiteindelijk hebben we nog maar twee minuten over voor iets moeilijks. Bunkai Heian Sandan, en wel het toepassen van het laatste deel van van de Kata: het blokken van een stoot gevolgd door een achterwaartse Empi in katstand (Neko ashi dashi).

En dan is de anderhalf uur alweer voorbij. De tijd is voorbij gevlogen, maar het was zeker de moeite waard: een leerzame les met een duidelijke opbouw. Dus, vooral als je niet geweest bent, ben er de volgende keer zeker bij!


Voeg deze pagina toe aan: