Aankomende Events

Vrij vertaald

Zondag 14 november was het weer zover en stond Oyo Bunkai als geplande clubactiviteit op de activiteiten kalender. Deze stage werd verzorgd door Sensei Hans Harthoorn (1943), 7e dan Karatedo Bond Nederland (World Karatedo Federation), 6e dan World Karatedo Shotokan Academy. Sensei Hans Harthoorn is de eerste Shotokan Karateka in Nederland, en de oudste nog steeds actieve leerling van Shihan Taji Kase (9e dan) sinds 1965 in Europa. Hij heeft 40 jaar ervaring als lesgever in karatedo en is vormer en opleider van vele hedendaagse karatedo leraren. Daarnaast is hij actief als coördinator Danexamens en Promoties bij de Karatedo Bond Nederland. Verdere hobby’s zijn Judo (2e Dan+kernploeg Judo), Jiu Jitsu, Kobudo, schermen, Zen en Tai Chi Chuan. Om zomaar even wat kenmerken te noemen van deze doorsnee Nederlander. Kortom: we waren in goede handen deze zondag.

Zoals gewoonlijk was ik weer tijdig aanwezig in de zaal en kon ik nog de laatste minuten van de stage voor de jeugd aanschouwen. Wederom viel mij het enthousiasme bij onze jeugd op nadat hen werd gevraagd of ze het leuk hadden gevonden. Eén van de kinderen antwoordde dat ze ‘het zingen’ het leukste had gevonden, waarna Sensei Hans dit verzoeknummer nog een keer deed. Voordat ik het wist danste ze allemaal al neuriënd en draaiend met hun armen in het rond. Een deja vu, net als een jaar geleden dacht ik: ik ben weer in de verkeerde zaal beland. Maar iedereen liep in karatetenue en ik herkende toch vele gezichten, dus ik besloot te blijven.

Dit bleek de juiste beslissing te zijn want na de warming-up, verzorgd door Mauro, werd door Sensei Hans uitgelegd dat Oyo Bunkai Kata een vrije uitlegvorm van een Kata betreft waarbij de bewegingen van de Kata herkenbaar moeten zijn. Er werd eenvoudig begonnen met de Taikyoku-shodan. Vrij uitgelegd de oefen Kata. Deze bleek er goed in te zitten bij de vereniging, dus ging Sensei Hans pas echt over op de vrije uitlegvorm; Taikyoku-shodan Ura. Dit betekent zoveel als Taikyoku-shodan in spiegelbeeld. De volgende vrije uitleg was een variant op het baanwielrennen en was bedoeld voor karatekas die thuis willen oefenen maar niet zoveel ruimte hebben in de woonkamer. Ik ken toch weinig mensen die een woonkamer hebben zo groot als een wielerbaan. Voor de liefhebbers van baanwielrennen onder ons bleek het te gaan om de Taikyoku-shodan sur place. Het kwartje viel. Het was de bedoeling dat de Kata werd gelopen op de plaats, op een denkbeeldige tafel van een vierkante meter als het ware. Hierop volgde natuurlijk de Taikyoku-shodan sur place Ura; op de denkbeeldige tafel in spiegelbeeld. De volgende vrije uitleg was weer een Kata van Franse oorsprong; Taikyoku-shodan imaginaire. De denkbeeldige tafel werd nog kleiner gemaakt en het was de bedoeling dat de Taikyoku-shodan alleen in gedachte werd gelopen zonder het maken van een enkele beweging. Dus geen stiekeme bewegingen van armen of benen maar totale rust. Enkel de kia’s waren verplicht om te controleren of iedereen hem wel helemaal had gelopen. De laatste vrije uitleg was; Taikyoku-shodan Speedy Conzales. Inmiddels zal iedereen wel begrijpen wat de bedoeling was van deze Mexicaanse Kata. Uiteraard werd besloten met de Taikyoku-shodan Speedy Conzales Ura.

Na deze warming-up bleek Sensei Hans pas echt over te gaan op de vrije uitlegvorm van de diverse Heian Katas. De vrije uitlegvorm waarbij de bewegingen van de Kata herkenbaar moeten zijn, is gelegen in het feit dat de verdedigings- en aanvalstechnieken die we toepassen in de Katas op verschillende wijze kunnen worden uitgelegd. Dit werd diverse malen gedemonstreerd door Sensei Hans en een vrijwilliger met de zwarte band, in de meeste gevallen Tarek. De aanval werd ingezet door Tarek en de Sensei liet zien hoe de voor ons bekende Kata dan uitgelegd kon worden door de verdediging gevolgd door de aanval. Na deze uitleg werd Mauro erbij geroepen om het nogmaals onder het toeziend oog van de Sensei te demonstreren. De Sensei bleek over een streng toeziend oog te beschikken. Geëist werd dat de aanval werd aangekondigd en de verdediging te kennen gaf klaar te zijn door Osu, waarbij aanval en verdediging volledig geconcentreerd geen krimp mochten geven. Dit was lastiger dan het in eerste instantie lijkt, want praten met alleen de mond was een hele opgaaf. Knipperen met de ogen, beweging van andere delen van het lichaam dan de mond, of gewoonweg te gespannen zodat vergeten werd de aanval aan te kondigen of te bevestigen met Osu waren enkele valkuilen. Met als gevolg dat Mauro en Tarek diverse malen de demonstratie opnieuw moesten uitvoeren totdat de Sensei tevreden was. De achterliggende gedachte hierbij was dat de uitstraling volledig vlak moet zijn, als het ware als een spiegel, want op deze manier wordt niets van je intentie verraden. In de spiegel ziet men slechts zichzelf en niet zijn tegenstander. Na de vrije uitlegvorm van diverse elementen van een aantal Heian Katas te hebben doorgenomen werd nog één keer gezamenlijk de Taikyoku-shodan gelopen; Taikyoku-shodan Nho. Nu werd mij het zang en dansgebeuren van de jeugd duidelijk. Taikyoku-shodan Nho bleek geïnspireerd te zijn door de drag queens uit het oude Japan. Mannen verkleed als vrouw die theater maken middels muziek en dans. Bij de Taikyoku-shodan Nho was het de bedoeling dat de Taikyoku-shodan in één adem in zijn geheel werd gelopen, al draaiend met de armen en een monotoon geluid makend. Kortom een ademhalingsoefening.

De clubactiviteit werd beëindigd door te testen wie over de beste ademhaling beschikte door de Taikyoku-shodan Nho te lopen, waarbij gestopt diende te worden op de plek waar we geen adem meer hadden. Er was er één die de Kata in zijn geheel kon volbrengen en deze trotse winnaar was Jo. Toch bleek de Sensei wederom streng. Het geluid dat Jo produceerde was niet monotoon genoeg waardoor enigszins werd gesmokkeld met de ademhaling. Desalniettemin was de clubactiviteit voor alle aanwezigen, zowel jeugd als volwassenen, een groot succes en wil ik Sensei Hans Harthoorn vanaf deze plek nogmaals hartelijk danken voor de leerzame dag en Jo toch van harte feliciteren met zijn ongeëvenaarde prestatie. Oh ja, vorig jaar repte ik nog over het zag zwart onder mijn voeten en het zag zwart van de jeugd tijdens de clubactiviteit Geri Waza, maar niet zwart van de volwassenen en deed een oproep aan de volwassenen. Dit heeft geholpen want deze clubactiviteit zag het zwart van de jeugd en de volwassenen maar helaas ook nog steeds onder mijn voeten. Drie maal raden waar ik nu toe oproep.

Maarten Vennix