Aankomende Events

Stage Theo de Gelaen : “Ge moet het zelf ervaren”

Eindelijk weer eens tijd voor een stage op mijn eigen sportschool. En wat voor een stage: “ Vitale druk- en zenuwpunten in de krijgskunst” door de gerenommeerde Theo de Gelaen!  Daar kom ik graag mijn bed voor uit.

Kennismaking
Omdat het de avond daarvoor goed laat was geworden,  meld ik mij nog een beetje slaperig bij de receptie, schrijf me in en bestel een kop thee.  Ik tref daar de breedlachende Theo de Gelaen  bij de bar.  Een stevige handdruk en al snel raken we aan de praat. Theo is een vijftiger, sinds kort woonachtig in het  Belgische Peer. Hij heeft daar een eigen dojo  bij zijn eigen woning en geeft fulltime lessen  in krijgskunst op diverse plaatsen. Maar ook geeft hij cursussen in time- en stressmanagement.  Uiteraard geeft hij deze cursussen ook op locatie, zoals vandaag.

Om 11:00 uur staan we samen op de mat in onze karate-gi. Een enkeling heeft een afwijkend tenue aan, zo ook onze docent Theo.  Zo’n fraai zwart pak met een indrukwekkende rood-witte band.
 Na een  kort begroetingsritueel  staat iedereen klaar voor  een stevige warming-up, om eens lekker wakker te worden.  
Maar Theo denkt daar heel anders over. Hij geeft ons in sappig Vlaams in  tien minuten een indrukwekkend college over het ontstaan van het karate. Hoe het  prille karate overwaaide vanuit China naar Okinawa, en hoe het zich vanuit daar ontwikkelde tot een complete Japanse vechtkunst. Om die vechtkunst te kennen is de bestudering van de kata essentieel in het karate. Het is de geperfectioneerde toepassing van technieken.  En daar gaat het om vandaag.

Aan de slag
De Bassai-dai is de eerste kata die we bij de kop pakken, of eigenlijk bij de pols. Want de eerste beweging in de Bassai-dai is een verdedigende aanval  of aanvallende verdediging (there is no first attack in karate) op de pols en arm van onze tegenstander. 
Theo de Galaen doet het  met overtuiging voor op een ervaren leerling van hem.  De leerling pakt hem bij de pols, Theo doet de eerste beweging van de Bassai-dai op de pols en de leerling ligt met een pijnlijk gezicht tegen de grond gedrukt. Heel snel wordt duidelijk dat de vreemde verdediging in de kata een goed overdachte beweging is , die bij een goede uitvoering beslissend  is in een gevecht.

Ik ga aan de slag met deze oefening. Mijn vaste trainingsmaat Ramon de Roij vouwt enkele malen mijn pols in een venijnige klem. Op mijn beurt pas ik de techniek toe op de pols van Ramon, die direct weer last krijgt van een oude polsbreuk.  Onkunde van mijn kant.  We moeten geen kracht gebruiken, alleen de perfecte techniek.

Vervolgens  leren we de schijnbaar simpele technieken toepassen van de heian shodan en ook die van de heian nidan. Het is verhelderend om nu de eenvoudige en duidelijke toepassing te zien  van  bijvoorbeeld de gedan barai. Niet om harde trappen af te weren met je onderarm, maar om los te komen uit een greep van een tegenstander en direct een aanval te plaatsen. En dat voelt gewoon wat natuurlijker,  dan de ietwat “stijve”oefeningen binnen onze kihon-trainingen.

Of heb je wel eens echt een shudan-stoot uitgedeeld of ontvangen? Shotokan is “skin-touch” met nauwelijks contact. En als je contact hebt, dan hebben we een handschoen aan.
Vandaag mochten we het eens echt aanvoelen. Hoe snel krijg je een massieve vuist in de maagstreek van je tegenstander geplaatst. De bedoeling is dat  alle energie vanuit je “hara” door je tegenstander wordt gevoeld. Daarbij is het van belang dat je ontspannen bent.  Dat  maakt je sneller en kost minder energie.
 Laten we zeggen dat  Theo zijn stoot prima in de maag van zijn leerling wist te plaatsen;  de ongelukkige hapte naar lucht.  Ook mijn trainingsmaat heeft de energie van mijn “hara” gevoeld: hij werd een beetje misselijk.

Weer terug naar kata. De vreemde bewegingen van de Tekki shodan zijn daadwerkelijk zeer effectieve verdedigingstechnieken. Mijn polsen gloeien inmiddels van de vele ombuigingen.

Nu dan naar de Kanku-dai. Deze kata is belangrijkste en oudste kata in de shotokan.  De tegen een dans aanleunende startbeweging blijkt tot mijn verrassing  eveneens een verdedigende beweging te zijn om een aanval  op je beide polsen te kunnen omzetten in een tegenaanval.  Echt een eye-opener voor mij.

Drukpunten
Na de polsklemmen, arm-overstrekkingen en  de maagstoten, komen we in sneltreinvaart toe aan de drukpunten. Met de nodige humor legt Theo uit dat het duwen op bepaalde drukpunten aan de binnenzijde van de arm een tegenstander op de knieën kunnen krijgen. Alweer is zijn leerling de klos. Met enkele pijnlijke knepen wordt de beste man weer onderuit gehaald. Het werkt echt goed en kost absoluut geen kracht.  Mijn armen vertonen inmiddels de eerste  blauwe plekken.

Makkelijker, aldus Theo, is het slaan op de drukpunten om bijvoorbeeld een zogenaamde “kroegstoot” (linker of rechter hoekstoot op korte afstand) af te weren. Ook dat wordt met verve door mij geoefend zodat mijn armen inmiddels lam aanvoelen.

Terugblik
Deze stage was verrassend.  Door deze stage kijk ik geheel anders aan tegen de kata. De kata is een gevecht met een denkbeeldige tegenstander met zeer geperfectioneerde en vooral realistische bewegingen. Elke beweging in de kata heeft een reden en is doordacht. Het vergt,  denk ik, een levenslange studie om al deze bewegingen te doorgronden.

Een tweede belangrijke conclusie die ik heb getrokken is dat de ware kunst van karate “ontspanning” is. Inspanning is alleen nodig op het ultieme beslissende moment. Ook dat onderdeel heb ik nog lang niet onder de knie.

Ik heb weer genoeg leerstof voor de komende jaren meegekregen.  En mijn armen gaan vanavond in een heerlijk koude-compress. Tot de volgende stage!

Pierre Sarton